Herkomst van de Labrador Retriever

De Labrador Retriever komt van oorsprong uit de Canadese streken Labrador en Newfoundland. Een beschrijving van deze honden, die in 1822 aanwezig waren in deze streken, is terug te vinden in de door de reiziger W.E. Cormach geschreven stukken, die de honden die hij hier zag lopen "kleine waterhonden" noemde.
In die periode kwam het handelsverkeer op tussen Engeland en de Canadese streken. Hierdoor kwamen de eerste honden uit St. John (Newfoundland) naar de havenplaatsen in het Engelse graafschap. Er werden verschillende benamingen gebruikt voor deze honden, te weten "Newfoundlander, Lesser Newfoundlander en St. Johnshond".

Wanneer de naam Labrador precies werd gebruikt in plaats van St. Johnshond is niet precies bekend, maar het moet in het begin van de negentiende eeuw zijn geweest want in 1839 nam de hertog van Buccleuch zijn Labrador "Moss" en Lord Home zijn hond "Drake" mee op hun jacht. Zij noemden toen hun honden al Labradors.

 Het verhaal gaat dat de tweede Graaf van Malmesbury (1778-1841) een "Labrador" op een vissersboot zag en meteen regelde dat handelaren er een aantal voor hem meebrachten vanuit Newfoundland. De Hertog was zo onder de indruk van deze honden en hun apporteertalent dat hij besloot zijn fokkerij zich geheel te wijden aan de ontwikkeling en instandhouding van dit ras.

 

Zijn opvolger, de derde Graaf van Malmesbury (1807-1889) zette dit voort. Helaas werden al snel anderen zich bewust van dit ras, die weinig aandacht gaven aan het zuiver houden van het ras. Echter bleef de Malmesbury-lijn gedurende vele jaren raszuiver.
Vol overgave probeerden de adellijke families het ras te verbeteren. In die tijd werden er veel kruisingen gemaakt met naar alle waarschijnlijkheid de Pointer, Setter, Harrier en ook met "het apporteertalent van die tijd" de Flatcoat Retriever. De hertog van Buccleuch, de graaf van Malmesbury en Sir Richard Graham hadden intussen gerenommeerde kennels opgebouwd. Zij maakten in die periode voor het eerst nauwkeurige aantekeningen van de fokresultaten
en probeerden zo zuiver mogelijk, dus zonder kruisingen, te fokken.

Aan het einde van de 19e eeuw werd het importeren van honden uit Newfoundland en Labrador beëindigd. Door twee wetten was het niet meer mogelijk honden uit deze streken te halen, namelijk de quarantainewet die de import van alle zoogdieren naar Engeland verbood en een belastingdecreet omtrent teven uit Newfoundland, zodat fokkers alle geboren teefjes doodden.
Eigenlijk was dit heel goed voor het Labrador-ras, omdat fokkers in Engeland nu wel raszuiver moesten gaan fokken met hun eigen honden.

In 1903 werd de Labrador Retriever door de Engelse Kennel Club erkend, maar toen bestond er nog geen officiële rasstandaard. Gelukkig waren de liefhebbers toen in hoofdzaak geïnteresseerd in de jachteigenschappen van de hond en konden zij volgens eigen inzichten hun fokkerij voortzetten. Aan hen hebben wij de veelzijdige hond die wij tegenwoordig kennen als de Labrador Retriever te danken.

Na onderzoek blijkt dat al in 1860 de eerste Labrador op een tentoonstelling te zien was. Maar zij droegen weinig bij tot het succes op de tentoonstellingen. Voor hen was er maar één ding belangrijk en dat was het apporteervermogen. Om deze kwaliteiten met andere honden te meten begonnen de liefhebbers voor het eerst in 1880 Retrieverwedstrijden te houden. Deze steeds sterker wordende competitie noodzaakte de fokkers zich meer te verdiepen in het verbeteren van de waardevolle eigenschappen van hun honden.Deze gezonde competitie vormde de sterke basis voor de goede werkeigenschappen die we nu in onze honden terugvinden.
 

Data belangrijke gebeurtenissen Labrador Retriever

Begin 1800

De eerst St. John's honden kwamen in Engeland, waarvan sommige geïmporteerd werden door de tweede Graaf van Malmesbury naar het landgoed Heron Court in de buurt van Poole

1814

De eerste observaties van de Labrador in Newfoundland door Colonel Peter Hawker in "Instructions to Young Sportsmen…".

1823

Schilder Edward Landseer schilderde een zwarte hond met het bijschrift: "Cora. A Labrador Bitch."

De vijfde Hertog van Buccleuch begon met zijn kennel van de St. John's honden in Schotland.

De vijfde Hertog van Buccleuch schreef een brief waarin hij refereerde naar zijn "Labrador" Moss en ook over de "Labrador" Drake die eigendom was van de tiende Lord Home.

De naam Labrador Retriever wordt als "gewoon" beschouwd in Engeland.

De eerste retrievers in Nederland op hondententoonstellingen van de Hollandsche Maatschappij van Landbouw te Rotterdam.

De derde Graaf van Malmesbury gaf 6 van zijn Labradors aan de zesde Hertog van Buccleuch en de twaalfde Graaf van Home zodat zij konden helpen de voortplanting in stand te houden.
 

Het importeren van honden vanuit Newfoundland naar Engeland werd niet meer mogelijk door de quarantainewet van Engeland en een belastingdecreet van Newfoundland.

Een brief van de derde Graaf van Malmesbury aan de zesde Hertog van Buccleuch waarin hij schreef…"We always call mine Labrador dogs and I have kept the breed as pure as I could from the first I had from Poole…..known by their having a close coat which turns the water off like oil and, above all, a tail like an otter.".

Twee "lever-kleurige" Labrador pups werden geboren in de Buccleuch's Kennel.

De eerste blonde Labrador "Ben of Hyde" geboren in een kennel van Major C.J. Radclyffe.

De Labrador Retriever wordt erkend door de Engelse Kennel Club.

De eerste veldwedstrijd voor Retrievers in Nederland te Zandvoort waaraan tien honden deelnamen.
 

De Labrador Vereniging in Engeland werd opgericht dankzij Lord Knutsford (Munden Kennel), Lady Lorna en Gravin Howe (Banchory Kennel).

De erkenning van de Labrador Retriever door de American Kennel Club.

De Labrador Vereniging in Amerika werd opgericht en de eerste "American Field Trial" voor Labradors werd gehouden in Glenmere Court Estate, Chester, New York.

De eerste Labrador Retrievers op de Amsterdamse Winner tentoonstelling.

Oprichting Nederlandse Retriever Club dankzij Fr. Jurgens, J.W. Wilson en Jonkheer W. Quarles van Ufford.
 

Chocolade-kleurige Labradors kwamen voor in twee Britse Kennels, te weten Tibshelfs en Cookridge.
 

De eerste Labrador Retrievers worden in het Nederlandse Honden Stamboek (NHSB) vermeld.
 

De eerste Labrador Retriever "Billy" die de definitieve Nederlandse Kampioenstitel behaald.

De eerste hond ooit verscheen op een Amerikaanse postzegel, de bekende zwarte Labrador "King Buck".

Oprichting Nederlandse Labrador Vereniging door Jonkheer Th. Röell, Jonkheer W.A.L. Mock en mevrouw A. Sauer-van der Sluis.

Rasstandaard Labrador Retriever

Algemeen beeld:

Sterk gebouwd, kort in lendenen, bijzonder actief, breed in schedel, breed en diep in borst en ribben, breed en sterk in lendenen en achterhand. 

Typische raskenmerken:

Goed temperament, erg behendig. Buitengewoon goede neus, zacht in de mond, uitgesproken liefhebber van water. Een toegewijde, zich makkelijk aanpassende metgezel.

Temperament:

Intelligent, levendig en gezeglijk, met een sterke wil zijn baas te behagen. Vriendelijk karakter zonder spoor van agressie of ongepaste schuwheid.

Hoofd / schedel:

Schedel breed met een duidelijke stop, scherp besneden zonder vlezige wangen. Kaken middelmatig lang, krachtig en niet spits toelopend. Neus breed, neusgaten goed ontwikkeld.

Ogen:

Middelmatig groot, met intelligente en vriendelijke uitdrukking, bruin of hazelnootkleurig.

Oren:

Niet groot of zwaar, dicht tegen het hoofd aanliggend en vrij ver naar achteren geplaatst.

Mond:

Kaken en gebit sterk met een volmaakt, regelmatig en compleet scharend gebit, dat wil zeggen dat de bovenste tanden net over de onderste tanden heen vallen en recht in de kaak staan.

Hals:

Droog, sterk, krachtig, geplaatst op goedliggende schouders.

Voorhand:

Schouders lang en schuinliggend. Voorbenen voorzien van stevige botten en recht van de elleboog tot de grond, zowel van voren als van opzij bezien.

Lichaam:

Borstkas van goede breedte en diepte, met goed gewelfde, tonvormige ribben. Horizontale bovenbelijning. Lendenen breed, kort en sterk.

Achterhand:

Goed ontwikkeld, niet naar de staart aflopend, goed gehoekte knie. Laag geplaatste hakken, koehakkigheid hoogst ongewenst.

Voeten:

Rond, compact, goed gebogen tenen en goed ontwikkelde voetzolen.

Staart:

Kenmerkend voor het ras, erg dik bij de aanzet en geleidelijk toelopend naar de punt, van middelmatige lengte, vrij van bevedering, maar rondom dik bekleed met een korte, dikke, dichte vacht, waardoor de ronde vorm ontstaat die beschreven wordt als ‘otterstaart’. Mag vrolijk gedragen worden, maar mag niet over de rug krullen.

Gang / beweging:

Vrij, voldoende bodem beslaand, recht en zuiver zowel voor als achter.

Vacht:

Kenmerkend voor het ras, kort, dicht, zonder golven of bevedering, vrij hard aanvoelend, weerbestendige ondervacht.

Kleur:

Geheel zwart, geel of lever/chocoladekleurig. De gele kleur kan variëren van licht roomkleurig tot vossenrood. Kleine witte vlek op de borst is toegestaan.

Hoogte:

Ideale schofthoogte reuen 56-57 cm, teven 54-56 cm.

Fouten:

Iedere afwijking van de hierboven vermelde punten moet als fout worden aangemerkt, de mate waarin moet in verhouding tot de ernst van de fout staan.